پشتِ نما،
یک مسیر هست.

۰۱ — کنار زدن نماBEYOND THE FAÇADE

ظاهر کنار می‌رود.
سازه می‌ماند.

آنچه می‌بینیم، همهٔ چیزی نیست که ساختمان را نگه می‌دارد.

در این مدل، جداره و پنجره‌ها پوشش غیرباربرند. با کنار رفتن آن‌ها، شبکهٔ تیرها و ستون‌ها آشکار می‌شود؛ قابی که بار طبقات را به زمین می‌رساند.

رفتار جداره‌های واقعی به جزئیات اتصال آن‌ها هم وابسته است.

۰۲ — بارگذاری دالSURFACE → LINE

بار از یک سطح
شروع می‌شود.

وزن کف، وسایل و آدم‌ها، اول به دال می‌رسد.

دال بار گسترده را به تیرهای اطراف هر پانل منتقل می‌کند. فلش‌ها جهت بار را نشان می‌دهند؛ تغییرشکل دال برای دیده‌شدن، بزرگ‌نمایی شده است.

۰۳ — مسیر انتقال بارTHE LOAD ADDS UP

هر طبقه،
بارِ طبقه‌های بالاتر.

هرچه پایین‌تر می‌رویم، سهم ستون بیشتر می‌شود.

در محاسبهٔ ساده‌شدهٔ این مدل، ستون میانی از هر طبقه حدود ۲۷۰ کیلونیوتن بار می‌گیرد. مسیر قرمز را دنبال کنید تا جمع‌شدن بار را در طول ستون ببینید.

جمعِ ساده برای نمایش مسیر بار؛ بدون وزن اعضا و ترکیب‌بارهای طراحی.

۰۴ — درون مقطعINSIDE THE CONCRETE

بتن و فولاد.
دو نقش، یک مقطع.

پوستهٔ بتن شفاف می‌شود تا منطق درون ستون را ببینیم.

میلگردهای طولی و خاموت‌ها با بتن کار می‌کنند. خاموت‌ها علاوه بر مشارکت در مقاومت برشی، میلگردها و هستهٔ بتن را محصور نگه می‌دارند.

۰۵ — پی و بستر خاکSPREAD THE PRESSURE

نیرو همان است.
سطح، بزرگ‌تر.

پی، بار متمرکز ستون را روی سطح بیشتری پخش می‌کند.

بار فرضی ۱۰۸۰ کیلونیوتن روی پیِ ۲٫۳۰ × ۲٫۳۰ متری پخش می‌شود؛ فشار متوسط به حدود ۲۰۴ کیلوپاسکال می‌رسد.

حباب، نمایش مفهومی تنش است. ابعاد واقعی پی به خاک و کنترل‌های طراحی وابسته‌اند.

۰۶ — طراحی ظرفیتDESIGNED TO YIELD

حتی کوتاه‌آمدن،
باید طراحی شود.

فقط مقدار مقاومت مهم نیست؛ محل تسلیم هم مهم است.

تیرهای قرمز، ایدهٔ «ستون قوی، تیر ضعیف» را نشان می‌دهند: هدایت تغییرشکل به نواحی ازپیش‌انتخاب‌شده، برای رفتار شکل‌پذیرتر.